Zorgelijk of kans om rol 1e Kamer te bepalen en op de feiten te wijzen

DE

Normaal gesproken houd ik mij bezig met zaken als E-health en innovatie in de zorg, maar soms komt een kans voorbij die ik als voorstander van minder bestuurslagen niet kan en mag laten liggen.
De afgelopen weken stond niet alleen de hoofdzaak (de Zorgverzekeringswet) centraal, maar ook of het wenselijk is dat de 1e Kamer er is om medische keuzes te maken, die keuze ligt wat mij betreft mij bij de 1e lijn en niet bij het geweten van Adri Duivesteijn. Het geld dat wordt bespaard met het afschaffen van de 1e Kamer besteden aan zorg.

Een artikel 13 of 126 van een Zorgwet kan emotionele of rationele bezwaren nooit wegnemen, omdat het om mensen gaat, toch kun je afvragen of onbeperkt behandelen tegen iedere prijs, zowel ethisch als menselijk, wenselijk is. Smart care in plaats van Total care, meer voor minder.

Hier past een maatschappelijke discussie en niet een moment of fame van een uitgerangeerde politicus.

Dit voorkomt dat politici die Projecten als Zichtbaar Zinnige en Zuinige Zorg op de agenda plaatsen of termen als QALY in Euro’s uitdrukken als diagnose meekrijgen, “die haalt de volgende verkiezingen niet.”

Voorstanders van bovengenoemde projecten, palliatieve zorg, innovatie en doelmatigheid” harteloze zakkenvullers en nono’s noemen die niet weten wat er op de vloer speelt, gaat in mijn ogen dan ook een meerdere bruggen te ver.

Als voormalig groot verbruiker van diezelfde ‘zorg’ kan ik zeggen dat ik aan innovatie en toegankelijkheid (in 1997 een eenvoudige mobiele telefoon en het dichtstbijzijnde ziekenhuis) te danken heb dat ik nog leef.

Smart care voorkwam Total care, anders gezegd de kosten van life time care.